Ella Vogelaar

Ella Vogelaar bezocht heel wat keren  de Zaanstreek. Vaak ging het over Poelenburg waar ze een belangrijk statement heeft gemaakt met haar Vogelaarwijken. Opkomen en je hard maken voor mensen in achterstand is haar belangrijkste missie geweest en hoe mooi is dat, voor een partij als de onze.

Ze was er tijdens de lokale verkiezingscampagne, maar bijvoorbeeld ook op 8 maart, Wereld vrouwendag, bij het monument van Hannie Schaft en Jan Bonekamp. Partijgenoot en voormalig fractievoorzitter in Zaanstad, Louis Groen, werkte van 1994 tot 1997 samen met Ella in het FNV hoofdbestuur. Naar aanleiding van haar overlijden schreef hij de onderstaande bijdrage.

Nooit meer

Met het overlijden van Ella Vogelaar, laat het leven zich weer van zijn meest grillige kant zien. Zoals er vreugdevolle momenten zijn, hele gewone en soms lastige, zijn er ook verbijsterende en o zo droevige momenten. Ongrijpbaar en onbegrijpelijk. Alle dagen lezen we over het eigenzinnige leven van de mensheid, dat vecht, scheld, onverdraagzaam is, maar ook heel mooie goede fijne en waardevolle dingen doet.

Als gewone individuele mens nemen we van ‘al dat grote’ kennis, verbazen we ons er over of worden we boos, soms ook blij, hebben we er een opvatting over of gaan we in verzet. Maar als het leven in ons kleine persoonlijke leven zijn grilligheid toont, is het ontzettend anders. Ongeloof strijd met verbijstering bij de ontvangst van het bericht van overlijden van Ella. Hoe moeilijk, vreselijks vast, moet het voor Ella geweest zijn te leven met de depressies.

Nu dus het plotse niet meer zijn van Ella. Nooit meer haar lach.

Nooit meer haar kritische mening, duidelijke opvatting, mooie momenten, strijdbare inzet en zoeken naar bijna soms onmogelijke oplossingen voor onrecht, onvermogen, tegenslag of wanorde.

Ik ben bedroefd over het verlaten van Ella van dat grillige mooie leven. Weg is ze uit vele levens, van dierbaren, van heel gewone mensen zoals ik weer las in de VolksKrant van vandaag.

Blij ben ik dat ik Ella van dichtbij heb mogen kennen, mee heb mogen maken, iets te leren van haarzelf en over haarzelf, maar vooral over hoe ze tegen ‘het met de mensen omgaan’ aan keek.

De kracht die zo in haar was, de Kracht die ze haar wijken wilde geven, wens ik ieder graag toe.

Louis Groen.
Zaandam.
10 oktober 2019.

Links

Jeroen, bedankt!

on 10 januari 2020 in Links Lees meer

Vroeger promootte ik gas

on 15 januari 2020 in Links Lees meer

Wim Kok (1938-2018)

on 23 oktober 2018 in Links Lees meer

Succesvol transformeren

on 20 februari 2017 in Links Lees meer

Buurtenquête

on 05 januari 2017 in Links Lees meer
­